ரசித்தது - பட்டிமன்ற காட்சி

இப்படியும் யோசிக்க முடியும் என்ற உதரணத்துக்கு கவிஞர் இனியவன். அவரின் பேச்சுக்கும் மற்றும் கற்பனை திறனுக்கும் வாழ்த்துக்கள்

பெருமூச்சு - ஹைக்கு

நண்பர்கள் சொல்லியும்

பெற்றோர்கள் சொல்லியும்

கேட்காத நான்

உன்னை பார்த்த உடன் செய்கிறேன்

பெருமூச்சு விடும் யோகாசனத்தை

புன்னகை

தீட்டிய வார்த்தைகளும்,

பயணிக்கும் அழுக்கு நிறைந்த தொடர் வண்டியும்,


சென்னை வெயிலும்,


என்னை பாதிக்க வில்லை


உந்தன் புன்னகையை தவிர!

என் அருகில் நீ இருந்தால்

வெயில் காலம் உனக்கு.. எனக்கோ பனி காலம்

பூக்களின் மத்தியில் நீ.. போர்களத்தின் மத்தியில் நான்

பருகும் தண்ணீர் உனக்கு.. எனக்கோ அமிர்தம்

பாண்டியன் பேருந்து உனக்கு...எனக்கு இந்திர வாகனம்

நீ சாதாரண பெண் மற்றவருக்கு.. தேவலோக தேவதை எனக்கு

எல்லாம் நீ என் அருகில் இருந்தால்.

இது உன் தங்கைக்கும் பொருந்தும்

கவிதை போல்..

ஞாபகங்கள் நிரம்பி ஓடுகின்றன
உன்னை கண்டால்

வீட்டிற்கு வந்தும் மனதில்
மனதில் ஒரு மகிழ்ச்சி

கொதித்த நீர் கூட எனக்கு
எனக்கு சுடவில்லை, நீ வந்ததால்

நீ என் காதலி தான்.. மழை

குறிப்பு: கவிதை போல் ஏதாவது எழுத வேண்டும் என்று நினைத்த போது உதித்தது...தவறு ஒன்றும் இல்லை என்று நினைக்கிறேன்... 

ஆண்களே யோசிப்பிர்

கவிஞர்கள் பெண்ணை மலர், நிலவு, கொடி மற்றும் பலவிதங்களில் பாடினாலும், வர்ணித்தாலும் இலக்கியம்/வரலாறு உடன் ஒப்பிடப்பட போது அது என்னை பொறுத்த வரையில் கொஞ்சம் வேறு பட்டு விடுகிறது. இலக்கியம்/வரலாறு காவியங்களில் வரும் கதாபாத்திரம் மட்டும் தான் உணர்வு உள்ள உயிர்கள். மற்றவை எல்லாம் கவிங்கனின் கற்பனை நதிகள். சமீபத்தில் வரலாற்றுடன் ஒப்பிடப்பட நான் ரசித்த வரிகள்

கம்பன் கண்ட சீதை உந்தன் தாய் அல்லவா
காளிதாசன் சகுந்தலை உந்தன் சேய் அல்லவா
அம்பிகாபதி அணைத்த அமராவதி மங்கை அமராவதி
சென்ற பின்னர் பாவர்களுக்கு நீயே கதி

இந்த பதிவை எழுதும் போது என் நண்பர் சரவணன் உடன் பேசிக் கொண்டு இருந்தேன். அவர் கூறுகையில் என் ஆண் மகனைப் பற்றி குறைந்த பச்சமாவது மாடுகளுடன் கூட ஒப்பிடுவதில்லை என்று வருத்தப்பட்டார். அவர் கருத்துக்கு நானும் கைகொடுப்பதை விட வேறு வழிஇல்லை.. இதற்கு காரணம் என்னவாக இருக்கும் என நினைத்தல் ஆண் கவிஞர்கள் அதிகம் என்பது என் கருத்து. பெண் கவிஞர்கள் இருந்தாலும், பாடல்கள் எழுதுவதில் அவர்கள் ஒரு சதவீதம் தான்

மாப்பிள்ளையின் யோசனை

கடந்த மாதம் எனது பழைய அலுவலக நண்பர் திருமணத்திற்க்காக இராமநாதபுரம் அருகில் உள்ள ஒரு கிராமத்திற்கு சென்றோம். இதைப் பற்றி கடந்த பதிவுகளில் சொல்லி இருந்தேன். திருமணம் அவர்களின் சடங்கு முறைப்படி நடைப்பெற்ற பின் 4 அல்லது 5 சிறுவர்கள் ஒரு புத்தகத்தை வினியோகித்தனர். புத்தகம் பெண்ணின் குடும்பப் பழக்கப் படி விநியோகிக்கப் பட்டதாக சொல்லப் பட்டது. நானும் வேகமாக சென்று ஒரு புத்தகத்தை வாங்கிக் கொண்டேன். முதல் பக்கம் வைரமுத்து வரிகளுடன் ஆரம்பித்தது. எனக்கு ஒரே ஆச்சிரியம். கிராமத்து திருமண விழாவில் இப்படியும் ஒரு அறிவுத் தீனி என்று…மீன் குழம்பு, இறால் புட்டு செய்வது எப்படி என்றும், சிந்தனை மொழிகளும் இடம் பெற்று இருந்தன. ஆனால் அந்த கவிதைப் படித்த உடன் தான் எனக்கு சிறு சந்தேகம் ஏற்பட்டது. இந்த புத்தகம் விநியோகிக்க சொன்னது மாப்பிள்ளையோ என்று.... அப்படி என்ன கவிதை என்று யோசித்தால் இதோ...

ராதாகிருஷ்ணனே!
சாதாரண நாளல்ல
இன்று உனக்கு!
உன் வாழ்க்கைத் தேரோட்டத்தை
வெற்றியுடன் வழிநடத்த
கை பற்றிட வந்தவள்...
"ராமன் தேடிய சீதை"யாய்
உன் மனதை கைப்பற்றி வந்தவள்...

உழைப்பாளிகளால் புகழ்பெற்ற
களைப்பில்லா நகர்
சிவகாசியில்
தலைமகனாய்
பிறந்த உன்னை
தத்தெடுத்துக் கொண்டதோ
தலைநகர் சென்னை!

பள்ளிப் பருவத்திலே
தடகள ஓட்டத்திலே
கோப்பைகள் பல வென்றாய்!
ஆக்கி ஆட்டத்திலோ
கூக்கி நிறுத்தினாய் அணியை!
மட்டைப் பந்திலோ
தட்டிப் பறித்தாய் பலப்பல வெற்றிகளை!

இத்தனை திறமையிருந்தும்
சீட்டாடத் தெரியாது
உனக்கு!
இது நம்
ஆச்சி வீட்டுப் பரம்பரைக்கே
இழுக்கு!

அன்று
போதி மரம்தேடி
பாரயாத்திரை சென்றாய்!
தாத்தா பறக்கடையிலே
தவமாய் தவமிருந்தாய்!
இன்றோ
உலக அறிவு பெற்று
அமெரிக்காவரை
சென்று வந்தாய்
சொல்லியடிப்பதில்
நீ ஒரு கில்லி!
உன்னால்
மறக்க முடியாது "மல்லி"!


வீட்டுக்கு மூத்தவனாய்
பாரம் சுமக்கும்
உன் திறமை
அபாரம்!

நீ செல்லும் பாதையிலே
வெல்லும் பாதையிலே
தம்பிகளும் பின்தொடர்ந்தபடி!

"சாப்ட்வேர்" இஞ்சினியர் நீ...
கண்டிப்பு காட்டுவதிலோ
என்றும் ஹார்டுவேர்!

தமிழனுக்குத் தலைகுனிவென்றால்
பொறுக்காது உன் உள்ளம்!
பொங்கிடுமே
உணர்ச்சி வெள்ளம்!
போராடும் வேளையிலே
ராதா கிருஷ்ணனல்ல...
நீ ஒரு
"தாதா" கிருஷ்ணன்!

இத்திருமண நாளில்
நீ கடந்து வந்த பாதையை
சற்றே
திரும்பிப் பார்த்தது போதும்...

இனி உங்கள் இணையை
உங்கள் சாதனையை
திரும்பிப் பார்க்கட்டும் உலகம்!
வாழ்த்துகிறோம்
வைகை பொங்க!

இப்போது நீங்களே சொல்லுங்கள்... இதை படித்தவுடன் தான், எனக்கு ஒரு யோசனை... அது....????

வைரமுத்துவின் வரிகள்: டூயட் (1994)

எனக்கு கவிதைகளில் பற்று வர முக்கிய காரணிகளில் கீழ்கண்டதும் ஒன்று..

1. கவிதைக்கு பொருள் தந்த கலைவாணி நீயா?
என் கனவோடு கேட்கின்ற காற்சலங்கை நீயா?
பேச்சுக்கு உயிர் தந்த சப்தங்கள் நீயா?
எனைப் பேசாமல் செய்கின்ற மௌனங்கள் நீயா?
சத்தங்கள் இல்லாத சங்கீதம் நீயா?
எனைச் சாகாமல் செய்கின்ற சஞ்சீவம் நீயா?
பருவத்தின் தோட்டத்தின் முதல் பூவும் நீயா?
என் பாலைவனம் காண்கின்ற முதல் மழையும் நீயா?
இரவோடு நான் காணும் ஒளி வட்டம் நீதான்!
என் இரு கண்ணில் தெரிகின்ற ஒரு காட்சிதான்!
வார்த்தைக்குள் உள்ளாடும் உயிரோட்டம் நீதான்!
என் வாக்கியத்தில் இசையாகும் உயிர் மூச்சும் நீதான்!
தூரத்தில் மயிலிறகாய்த் தொட்டவளும் நீதான்!
என் பக்கத்தில் அக்கினியாய்ச் சுட்டவளும் நீதான்!
காதலுக்குக் கண் திறந்து வைத்தவளும் நீதான்!
நான் காதலித்தால் கண்மூடிக்கொண்டவளும் நீதான்!


2. சத்தத்தினால் உண்ட பித்தத்தினால்
காதல் யுத்ததினால் எனது ரத்ததினால்
கவிதை எழுதி வைத்தேன் தோழி.
இரு கண்ணிருந்தால் வாசித்து போடி.
கண் பார்த்ததும், கெண்டை கால் பார்த்ததும்
உன்னை பெண் பார்த்ததும், தள்ளிப்பின் பார்த்ததும்
சுட்டாலும், மறக்காது நெஞ்சம்.
முற்றும் சொன்னத்தில்லை தமிழுக்கு பஞ்சம்.
கண்டிப்பதால், என்னை நிந்திப்பதால்,
நெஞ்சை தண்டிப்பதால், தலையை துண்டிப்பதால்,
தீராது என் காதல் என்பேன்.
நீ தீ அள்ளி தின்னச்சொல் தின்பேன்.
உம் என்று சொல், இல்லை நில் என்று கொல்.
என்னை வாவென்று சொல் இல்லை போவென்று கொல்.
உம் என்றால் உள்ளதடி சொர்க்கம்.
நீ இல்லை என்றால் ஈடுகாடு பக்கம்.